X
 |
 |
|
| وبلاگ شخصی فاطمه قاسم پور |
|
بهترین درس ها را در زمان سختی آموختم...
ودانستم صبور بودن یک ایمان است... وخویشتن داری یک نوع عبادت... فهمیدم ناکامی به معنی تأخیر است نه شکست... وخندیدن یک نیایش است... زندگیاتان در سختی و راحتی سرشار از امید...
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1390ساعت 10:24 توسط فاطمه قاسم پور |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
به نام آرام دهنده دلها
من خدارادارم/کوله بارم بردوش/ سفری می باید. سفری بی همراه/ گم شدن تا ته تنهایی محض سازکم با من گفت : هرکجا لرزیدی / از سفر ترسیدی / توبگو از ته دل / من خدارادارم. من و سازم چندیست که فقط با اوییم... |
| نوشته های پیشین |
|
اردیبهشت 1390 |
|
RSS
|
